Lukulu, Zambia

Tussen acht landen -Tanzania, Malawi, Mozambique, Zimbabwe, Botswana, Namibie, Angola, Congo- ligt Zambia. Een Afrikaans land met vrede maar armoede, een levensverwachting van nog geen 40 jaar, gebrekkige scholing, aids en een slechte infrastructuur. Met het vliegtuig ging een van onze clubgenoten naar Lusaka, de hoofdstad van Zambia, en van daaruit met zo'n afgekeurd Oostblok-vliegtuigje naar een uithoek van Zambia. Twee uur vliegen boven afgelegen gebied. Een vlucht naar een van de meest achtergebleven plekken van Zambia, Lukulu.

Lukulu ligt op een schilderachtige plek aan de rivier de Zambezi, en heeft een hospitaal dat bestemd is voor een gebied zo groot als half Nederland. Een Nederlands artsenechtpaar werkt in het hospitaal van Lukulu en zij zijn de contactpersonen voor ons project.

In dat hospitaal weet je niet goed wat je ziet. Fris is het er niet. Doodzieke mensen liggen allen bijeen, te wachten op medische hulp die niet toereikend is. Ademhalen is er moeilijk, de erbarmelijke situatie slaat op je keel. Niet alle ramen hebben horren en vliegen kunnen in en uit. De operatiekamer is nog uit de jaren vijftig en niet steriel te krijgen. De fan die tijdens operaties voor enige verkoeling moet zorgen, verspreidt bacterien en stof.

Een nieuwe, goed afgesloten en steriele operatiekamer met airco staat voor komend jaar gepland. De huidige operatiekamer zal worden omgebouwd tot laboratorium, zodat het testen, microscopie, opslaan van labmaterialen en afnemen van bloed niet allemaal op een vierkante meter hoeft te gebeuren, zoals nu nog het geval is.

Er is behoefte aan van alles: medische apparatuur, laboratoriummaterialen, medicijnen, verbandmiddelen, hiv/aids-testen en -voorlichting, motorbikes voor het uitvoeren van vaccinatiecampagnes, computer voor administratie en aan de andere dingen die in een ziekenhuis horen.

Zo'n 1 op de 4 mensen in Zambia heeft hiv/aids en in het hospitaal van Lukulu gaan er dagelijks patienten aan dood. Door alle aids lopen er honderden kinderen rond in Lukulu die geen ouders meer hebben. Sommigen kunnen terecht bij hun straatarme familie, maar voldoende eten, kleren en scholing is er niet voor hen. Een opvang voor de weeskinderen is een wens.

Maar er zijn ook positieve geluiden. De lokale overheden zijn in ontwikkeling, broeders en zusters uit Ierland helpen met onderwijs en steunen 1000 weeskinderen met schoolgeld en kleding. Het hospitaal, de ambulance en de kleine zogenoemde health centers in het district hebben sinds kort een radiocommunicatiesysteem; het hospitaal is vorig jaar geheel geschilderd en alle bedden zijn afgelopen twee jaar van matrassen en dekens voorzien. Er gebeurt wat om deze treurige omstandigheden te keren.

De opbrengst van deze goede-doelenacties van onze Lionsclub Amsterdam Gijsbreght van Aemstel gaat rechtstreeks naar het hospitaal van Lukulu. Wilt u iets doen voor Lukulu, met geld of in natura, dan kan dat natuurlijk en is bijzonder gewenst!

Klik [hier] voor een foto-impressie